【Drama: Spring of the Blade 一瓯春】 Aqi Xiao 小阿七

Drama Name : 一瓯春 (Spring of the Blade)Song Name : 等 (Waiting)Singer Name : 小阿七 (Aqi Xiao)Lyrics 歌词

English

日本語

한국어

ภาษาไทย

Bahasa Indonesia

Tiếng Việt

等一场梦沉入更深的夜色

děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè

Wait for a dream to sink into the deeper night

等一场雨浸透眼底的灼

děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó

Wait for a rain to soak the burning pain in my eyes

等花开几朵又悄然地落

děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò

Wait for flowers to bloom then quietly fall

才懂得是非对错苦涩

cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè

Only then do I understand the bitterness of right and wrong

满院梨花飘落片片成雪如歌

mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē

The pear blossoms fill the courtyard falling like snow into a song

唱着爱与恨的缄默

chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò

Singing of the silence between love and hate

哪一刻是假设哪一刻是抉择

nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé

Which moment is an assumption and which moment is a choice

谁在风中辗转蹉跎

shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó

Who is turning and struggling in the wind

问人世间为何欢喜总是吝啬

wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè

I ask why happiness is always so hard to find in this world

问那滴泪究竟是舍还是得

wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé

I ask whether that tear is about letting go or holding on

渡两个人困在生死对望的河

dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé

Carry two people across the river where life and death face each other

渡你和我勘破因果

dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ

Carry you and me to see through cause and effect

等一场梦沉入更深的夜色

děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè

Wait for a dream to sink into the deeper night

等一场雨浸透眼底的灼

děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó

Wait for a rain to soak the burning pain in my eyes

等花开几朵又悄然地落

děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò

Wait for flowers to bloom then quietly fall

才懂得是非对错苦涩

cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè

Only then do I understand the bitterness of right and wrong

满院梨花飘落片片成雪如歌

mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē

The pear blossoms fill the courtyard falling like snow into a song

唱着爱与恨的缄默

chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò

Singing of the silence between love and hate

哪一刻是假设哪一刻是抉择

nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé

Which moment is an assumption and which moment is a choice

谁在风中辗转蹉跎

shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó

Who is turning and struggling in the wind

问人世间为何欢喜总是吝啬

wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè

I ask why happiness is always so hard to find in this world

问那滴泪究竟是舍还是得

wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé

I ask whether that tear is about letting go or holding on

渡两个人困在生死对望的河

dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé

Carry two people across the river where life and death face each other

渡你和我勘破因果

dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ

Carry you and me to see through cause and effect

风把旧事吹落堆在门前斑驳

fēng bǎ jiù shì chuī luò duī zài mén qián bān bó

The wind blows old memories down and leaves them scattered before the door

没有谁来替谁说

méi yǒu shuí lái tì shuí shuō

No one comes to speak for anyone

哪一页是错过哪一页是寄托

nǎ yī yè shì cuò guò nǎ yī yè shì jì tuō

Which page is about missing each other and which page is about hope

尘封在无人的角落

chén fēng zài wú rén de jiǎo luò

Sealed away in a lonely corner

等你和我在时光中学会了放过

děng nǐ hé wǒ zài shí guāng zhōng xué huì le fàng guò

Wait for you and me to learn to let go with time

等伤口愈合不再追问因果

děng shāng kǒu yù hé bù zài zhuī wèn yīn guǒ

Wait for our wounds to heal without asking about cause and effect

等这一生慢慢读懂爱恨的轮廓

děng zhè yī shēng màn màn dú dǒng ài hèn de lún kuò

Wait for us to slowly understand the shape of love and hate in this life

等一句再见不再执着

děng yī jù zài jiàn bù zài zhí zhuó

Wait for a goodbye that no longer holds us back

再无牵挂漂泊

zài wú qiān guà piāo bó

Then wander with nothing left to hold us back

等一场梦沉入更深的夜色

děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè

夢が更なる夜に沈むのを待つ

等一场雨浸透眼底的灼

děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó

雨が瞳の奥の焼ける痛みを浸すのを待つ

等花开几朵又悄然地落

děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò

花が幾輪咲き、ひっそり散るのを待つ

才懂得是非对错苦涩

cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè

そうして初めて善悪の苦さを知る

满院梨花飘落片片成雪如歌

mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē

庭いっぱいの梨の花、雪の如く舞い落ち歌となる

唱着爱与恨的缄默

chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò

愛と憎しみの沈黙を歌う

哪一刻是假设哪一刻是抉择

nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé

どの瞬間が仮定で、どの瞬間が選択なのか

谁在风中辗转蹉跎

shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó

誰が風の中で思い悩み歳月を浪費する

问人世间为何欢喜总是吝啬

wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè

なぜこの世の歓びはいつも乏しいのか問う

问那滴泪究竟是舍还是得

wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé

その一滴の涙は手放すことか、それとも得ることか問う

渡两个人困在生死对望的河

dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé

生と死が向かい合う河に囚われた二人を渡す

渡你和我勘破因果

dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ

あなたと私を乗せ、因果を見抜く

等一场梦沉入更深的夜色

děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè

夢が更なる夜に沈むのを待つ

等一场雨浸透眼底的灼

děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó

雨が瞳の奥の焼ける痛みを浸すのを待つ

等花开几朵又悄然地落

děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò

花が幾輪咲き、ひっそり散るのを待つ

才懂得是非对错苦涩

cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè

そうして初めて善悪の苦さを知る

满院梨花飘落片片成雪如歌

mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē

庭いっぱいの梨の花、雪の如く舞い落ち歌となる

唱着爱与恨的缄默

chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò

愛と憎しみの沈黙を歌う

哪一刻是假设哪一刻是抉择

nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé

どの瞬間が仮定で、どの瞬間が選択なのか

谁在风中辗转蹉跎

shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó

誰が風の中で思い悩み歳月を浪費する

问人世间为何欢喜总是吝啬

wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè

なぜこの世の歓びはいつも乏しいのか問う

问那滴泪究竟是舍还是得

wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé

その一滴の涙は手放すことか、それとも得ることか問う

渡两个人困在生死对望的河

dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé

生と死が向かい合う河に囚われた二人を渡す

渡你和我勘破因果

dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ

あなたと私を乗せ、因果を見抜く

风把旧事吹落堆在门前斑驳

fēng bǎ jiù shì chuī luò duī zài mén qián bān bó

風が過ぎ去った物語を吹き落とし、門前に斑に積む

没有谁来替谁说

méi yǒu shuí lái tì shuí shuō

誰も誰の代わりに語る者はいない

哪一页是错过哪一页是寄托

nǎ yī yè shì cuò guò nǎ yī yè shì jì tuō

どの頁が見落とし、どの頁が託した想いなのか

尘封在无人的角落

chén fēng zài wú rén de jiǎo luò

人のいない隅に封じられ眠る

等你和我在时光中学会了放过

děng nǐ hé wǒ zài shí guāng zhōng xué huì le fàng guò

時の流れの中であなたと私が手放すことを学ぶのを待つ

等伤口愈合不再追问因果

děng shāng kǒu yù hé bù zài zhuī wèn yīn guǒ

傷が癒え、因果を問わなくなるのを待つ

等这一生慢慢读懂爱恨的轮廓

děng zhè yī shēng màn màn dú dǒng ài hèn de lún kuò

この一生をかけ愛憎の輪郭をゆっくり知るのを待つ

等一句再见不再执着

děng yī jù zài jiàn bù zài zhí zhuó

執着のないさよならの一言を待つ

再无牵挂漂泊

zài wú qiān guà piāo bó

未練なく、さすらい続ける

等一场梦沉入更深的夜色

děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè

꿈이 더 깊은 밤에 잠기기를 기다리네

等一场雨浸透眼底的灼

děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó

비가 눈가의 타는 듯한 아픔 적시기를 기다리네

等花开几朵又悄然地落

děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò

꽃 몇 송이 피었다가 살며시 지기를 기다리네

才懂得是非对错苦涩

cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè

그제야 시비와 옳고 그름의 쓰디쓴 맛을 깨닫네

满院梨花飘落片片成雪如歌

mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē

뜰 가득 배꽃이 눈처럼 흩날리며 노래가 되네

唱着爱与恨的缄默

chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò

사랑과 미움의 침묵을 노래하네

哪一刻是假设哪一刻是抉择

nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé

어느 순간이 가정이고 어느 순간이 선택인가

谁在风中辗转蹉跎

shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó

누가 바람 속에서 뒤척이며 세월을 허비하네

问人世间为何欢喜总是吝啬

wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè

세상에 기쁨은 왜 늘 인색한지 묻네

问那滴泪究竟是舍还是得

wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé

그 눈물 한 방울이 놓는 것인가 얻는 것인가 묻네

渡两个人困在生死对望的河

dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé

생사가 마주보는 강에 갇힌 두 사람을 건네네

渡你和我勘破因果

dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ

너와 나를 실어 인과를 꿰뚫어 보네

等一场梦沉入更深的夜色

děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè

꿈이 더 깊은 밤에 잠기기를 기다리네

等一场雨浸透眼底的灼

děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó

비가 눈가의 타는 듯한 아픔 적시기를 기다리네

等花开几朵又悄然地落

děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò

꽃 몇 송이 피었다가 살며시 지기를 기다리네

才懂得是非对错苦涩

cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè

그제야 시비와 옳고 그름의 쓰디쓴 맛을 깨닫네

满院梨花飘落片片成雪如歌

mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē

뜰 가득 배꽃이 눈처럼 흩날리며 노래가 되네

唱着爱与恨的缄默

chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò

사랑과 미움의 침묵을 노래하네

哪一刻是假设哪一刻是抉择

nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé

어느 순간이 가정이고 어느 순간이 선택인가

谁在风中辗转蹉跎

shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó

누가 바람 속에서 뒤척이며 세월을 허비하네

问人世间为何欢喜总是吝啬

wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè

세상에 기쁨은 왜 늘 인색한지 묻네

问那滴泪究竟是舍还是得

wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé

그 눈물 한 방울이 놓는 것인가 얻는 것인가 묻네

渡两个人困在生死对望的河

dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé

생사가 마주보는 강에 갇힌 두 사람을 건네네

渡你和我勘破因果

dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ

너와 나를 실어 인과를 꿰뚫어 보네

风把旧事吹落堆在门前斑驳

fēng bǎ jiù shì chuī luò duī zài mén qián bān bó

바람이 옛일 불어 떨어뜨려 문 앞에 얼룩지게 쌓이네

没有谁来替谁说

méi yǒu shuí lái tì shuí shuō

누구도 대신 말해주는 이 없네

哪一页是错过哪一页是寄托

nǎ yī yè shì cuò guò nǎ yī yè shì jì tuō

어느 페이지가 놓친 것이고 어느 페이지가 기대를 건 곳인가

尘封在无人的角落

chén fēng zài wú rén de jiǎo luò

아무도 없는 구석에 봉인되어 잠들네

等你和我在时光中学会了放过

děng nǐ hé wǒ zài shí guāng zhōng xué huì le fàng guò

시간 속에 너와 나 놓아주는 법 배우기를 기다리네

等伤口愈合不再追问因果

děng shāng kǒu yù hé bù zài zhuī wèn yīn guǒ

상처 아물어 인과를 더 이상 묻지 않기를 기다리네

等这一生慢慢读懂爱恨的轮廓

děng zhè yī shēng màn màn dú dǒng ài hèn de lún kuò

이 생애 천천히 사랑과 미움의 윤곽 깨닫기를 기다리네

等一句再见不再执着

děng yī jù zài jiàn bù zài zhí zhuó

집착 없는 안녕 한마디를 기다리네

再无牵挂漂泊

zài wú qiān guà piāo bó

미련 하나 없이 떠돌아가네

等一场梦沉入更深的夜色

děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè

รอความฝันหนึ่งจมลงในคืนที่มืดมากยิ่งขึ้น

等一场雨浸透眼底的灼

děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó

รอฝนหนึ่งชะล้างความเจ็บแผดเผาที่ก้นตา

等花开几朵又悄然地落

děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò

รอดอกไม้บานสองสามดอก แล้วร่วงหล่นอย่างเงียบๆ

才懂得是非对错苦涩

cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè

จึงได้เข้าใจความขมขื่นของความถูกและผิด

满院梨花飘落片片成雪如歌

mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē

ดอกลูกแพร์ร่วงเต็มลาน เหมือนหิมะและดั่งบทเพลง

唱着爱与恨的缄默

chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò

ร้องเพลงแห่งความเงียบงันระหว่างรักและแค้น

哪一刻是假设哪一刻是抉择

nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé

ช่วงเวลาไหนคือสมมติ ช่วงเวลาไหนคือการตัดสินใจ

谁在风中辗转蹉跎

shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó

ใครกำลังพลิกผันและสิ้นเปลืองเวลาท่ามกลางลม

问人世间为何欢喜总是吝啬

wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè

ถามว่าทำไมความสุขในโลกจึงมักขาดแคลน

问那滴泪究竟是舍还是得

wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé

ถามว่าน้ำตาหยดนั้นคือการปล่อยหรือการได้รับ

渡两个人困在生死对望的河

dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé

พาข้ามแม่น้ำที่ชีวิตและความตายเผชิญหน้า กักขังสองคนไว้

渡你和我勘破因果

dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ

พาเธอและข้าพเจ้าให้เห็นทะลุเหตุและผล

等一场梦沉入更深的夜色

děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè

รอความฝันหนึ่งจมลงในคืนที่มืดมากยิ่งขึ้น

等一场雨浸透眼底的灼

děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó

รอฝนหนึ่งชะล้างความเจ็บแผดเผาที่ก้นตา

等花开几朵又悄然地落

děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò

รอดอกไม้บานสองสามดอก แล้วร่วงหล่นอย่างเงียบๆ

才懂得是非对错苦涩

cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè

จึงได้เข้าใจความขมขื่นของความถูกและผิด

满院梨花飘落片片成雪如歌

mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē

ดอกลูกแพร์ร่วงเต็มลาน เหมือนหิมะและดั่งบทเพลง

唱着爱与恨的缄默

chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò

ร้องเพลงแห่งความเงียบงันระหว่างรักและแค้น

哪一刻是假设哪一刻是抉择

nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé

ช่วงเวลาไหนคือสมมติ ช่วงเวลาไหนคือการตัดสินใจ

谁在风中辗转蹉跎

shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó

ใครกำลังพลิกผันและสิ้นเปลืองเวลาท่ามกลางลม

问人世间为何欢喜总是吝啬

wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè

ถามว่าทำไมความสุขในโลกจึงมักขาดแคลน

问那滴泪究竟是舍还是得

wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé

ถามว่าน้ำตาหยดนั้นคือการปล่อยหรือการได้รับ

渡两个人困在生死对望的河

dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé

พาข้ามแม่น้ำที่ชีวิตและความตายเผชิญหน้า กักขังสองคนไว้

渡你和我勘破因果

dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ

พาเธอและข้าพเจ้าให้เห็นทะลุเหตุและผล

风把旧事吹落堆在门前斑驳

fēng bǎ jiù shì chuī luò duī zài mén qián bān bó

ลมพัดเรื่องราวอดีตหล่นลง ซ้อนกันหน้าประตูเป็นรอยด่าง

没有谁来替谁说

méi yǒu shuí lái tì shuí shuō

ไม่มีใครมาพูดแทนใคร

哪一页是错过哪一页是寄托

nǎ yī yè shì cuò guò nǎ yī yè shì jì tuō

หน้าไหนคือการพลาดพลั้ง หน้าไหนคือความหวังที่อาศัย

尘封在无人的角落

chén fēng zài wú rén de jiǎo luò

ปิดผนึกไว้ในมุมที่ไม่มีคน

等你和我在时光中学会了放过

děng nǐ hé wǒ zài shí guāng zhōng xué huì le fàng guò

รอเธอและข้าพเจ้าเรียนรู้การปล่อยวางในกาลเวลา

等伤口愈合不再追问因果

děng shāng kǒu yù hé bù zài zhuī wèn yīn guǒ

รอบาดแผลหาย ไม่ต้องถามหาเหตุผลอีกต่อไป

等这一生慢慢读懂爱恨的轮廓

děng zhè yī shēng màn màn dú dǒng ài hèn de lún kuò

รอชีวิตนี้ค่อยๆ เข้าใจรูปร่างของรักและแค้น

等一句再见不再执着

děng yī jù zài jiàn bù zài zhí zhuó

รอคำลาที่ไม่มีความยึดติดอีกต่อไป

再无牵挂漂泊

zài wú qiān guà piāo bó

ไร้กังวลใดๆ ก็ออกเดินทางล่องหน

等一场梦沉入更深的夜色

děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè

Menunggu mimpi tenggelam ke dalam kegelapan malam yang lebih dalam

等一场雨浸透眼底的灼

děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó

Menunggu hujan membasahi rasa perih yang membakar dasar mata

等花开几朵又悄然地落

děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò

Menunggu beberapa bunga mekar lalu gugur dengan senyap

才懂得是非对错苦涩

cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè

Barulah aku paham kepahitan antara benar dan salah

满院梨花飘落片片成雪如歌

mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē

Bunga pir gugur memenuhi halaman, serpihannya bagai salju dan bagai lagu

唱着爱与恨的缄默

chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò

Menyanyikan keheningan antara cinta dan benci

哪一刻是假设哪一刻是抉择

nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé

Momen mana yang hanyalah dugaan, momen mana yang adalah pilihan

谁在风中辗转蹉跎

shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó

Siapa yang bergelut dan menyia‑nyiakan waktu di tengah angin

问人世间为何欢喜总是吝啬

wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè

Aku bertanya mengapa kebahagiaan selalu langka di dunia ini

问那滴泪究竟是舍还是得

wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé

Aku bertanya apakah air mata itu adalah pelepasan atau perolehan

渡两个人困在生死对望的河

dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé

Menyeberangkan dua jiwa yang terperangkap di sungai hidup‑mati yang saling menatap

渡你和我勘破因果

dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ

Membawamu dan aku menembus rahasia sebab‑akibat

等一场梦沉入更深的夜色

děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè

Menunggu mimpi tenggelam ke dalam kegelapan malam yang lebih dalam

等一场雨浸透眼底的灼

děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó

Menunggu hujan membasahi rasa perih yang membakar dasar mata

等花开几朵又悄然地落

děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò

Menunggu beberapa bunga mekar lalu gugur dengan senyap

才懂得是非对错苦涩

cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè

Barulah aku paham kepahitan antara benar dan salah

满院梨花飘落片片成雪如歌

mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē

Bunga pir gugur memenuhi halaman, serpihannya bagai salju dan bagai lagu

唱着爱与恨的缄默

chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò

Menyanyikan keheningan antara cinta dan benci

哪一刻是假设哪一刻是抉择

nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé

Momen mana yang hanyalah dugaan, momen mana yang adalah pilihan

谁在风中辗转蹉跎

shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó

Siapa yang bergelut dan menyia‑nyiakan waktu di tengah angin

问人世间为何欢喜总是吝啬

wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè

Aku bertanya mengapa kebahagiaan selalu langka di dunia ini

问那滴泪究竟是舍还是得

wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé

Aku bertanya apakah air mata itu adalah pelepasan atau perolehan

渡两个人困在生死对望的河

dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé

Menyeberangkan dua jiwa yang terperangkap di sungai hidup‑mati yang saling menatap

渡你和我勘破因果

dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ

Membawamu dan aku menembus rahasia sebab‑akibat

风把旧事吹落堆在门前斑驳

fēng bǎ jiù shì chuī luò duī zài mén qián bān bó

Angin meniup kenangan lama jatuh, menumpuk bercak‑bercak di depan pintu

没有谁来替谁说

méi yǒu shuí lái tì shuí shuō

Tidak ada orang yang berbicara atas nama orang lain

哪一页是错过哪一页是寄托

nǎ yī yè shì cuò guò nǎ yī yè shì jì tuō

Halaman mana yang merupakan penyesalan terlewat, halaman mana yang merupakan harapan

尘封在无人的角落

chén fēng zài wú rén de jiǎo luò

Tersegel dan tersimpan di sudut yang sepi tanpa orang

等你和我在时光中学会了放过

děng nǐ hé wǒ zài shí guāng zhōng xué huì le fàng guò

Menunggu kamu dan aku belajar untuk melepaskan seiring berjalannya waktu

等伤口愈合不再追问因果

děng shāng kǒu yù hé bù zài zhuī wèn yīn guǒ

Menunggu luka sembuh, tidak lagi mempertanyakan sebab‑akibat

等这一生慢慢读懂爱恨的轮廓

děng zhè yī shēng màn màn dú dǒng ài hèn de lún kuò

Menunggu hidup ini perlahan memahami bentuk cinta dan kebencian

等一句再见不再执着

děng yī jù zài jiàn bù zài zhí zhuó

Menunggu ucapan selamat tinggal tanpa lagi keterikatan hati

再无牵挂漂泊

zài wú qiān guà piāo bó

Lalu mengembara tanpa lagi beban pikiran

等一场梦沉入更深的夜色

děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè

Chờ một giấc mơ chìm vào đêm tối sâu thẳm hơn

等一场雨浸透眼底的灼

děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó

Chờ một cơn mưa thấm đẫm nỗi đau cháy bỏng trong đáy mắt

等花开几朵又悄然地落

děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò

Chờ vài bông hoa nở rồi lặng lẽ rụng xuống

才懂得是非对错苦涩

cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè

Mới thấu hiểu vị đắng cay của đúng sai phải trái

满院梨花飘落片片成雪如歌

mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē

Hoa lê khắp sân rơi rụng từng cánh như tuyết tựa bài ca

唱着爱与恨的缄默

chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò

Ca lên sự im lặng giữa tình yêu và căm hận

哪一刻是假设哪一刻是抉择

nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé

Khoảnh khắc nào là giả định, khoảnh khắc nào là lựa chọn

谁在风中辗转蹉跎

shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó

Ai đang trằn trọc phí hoài trong gió

问人世间为何欢喜总是吝啬

wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè

Hỏi thế gian tại sao niềm vui luôn rất dè dặt

问那滴泪究竟是舍还是得

wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé

Hỏi giọt nước mắt đó cuối cùng là buông hay là giữ

渡两个人困在生死对望的河

dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé

Đưa hai người vượt qua dòng sông nơi sinh tử đối diện nhau

渡你和我勘破因果

dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ

Đưa em và tôi thấu hiểu nhân quả

等一场梦沉入更深的夜色

děng yī chǎng mèng chén rù gèng shēn de yè sè

Chờ một giấc mơ chìm vào đêm tối sâu thẳm hơn

等一场雨浸透眼底的灼

děng yī chǎng yǔ jìn tòu yǎn dǐ de zhuó

Chờ một cơn mưa thấm đẫm nỗi đau cháy bỏng trong đáy mắt

等花开几朵又悄然地落

děng huā kāi jǐ duǒ yòu qiāo rán de luò

Chờ vài bông hoa nở rồi lặng lẽ rụng xuống

才懂得是非对错苦涩

cái dǒng de shì fēi duì cuò kǔ sè

Mới thấu hiểu vị đắng cay của đúng sai phải trái

满院梨花飘落片片成雪如歌

mǎn yuàn lí huā piāo luò piàn piàn chéng xuě rú gē

Hoa lê khắp sân rơi rụng từng cánh như tuyết tựa bài ca

唱着爱与恨的缄默

chàng zhe ài yǔ hèn de jiān mò

Ca lên sự im lặng giữa tình yêu và căm hận

哪一刻是假设哪一刻是抉择

nǎ yī kè shì jiǎ shè nǎ yī kè shì jué zé

Khoảnh khắc nào là giả định, khoảnh khắc nào là lựa chọn

谁在风中辗转蹉跎

shuí zài fēng zhōng zhǎn zhuǎn cuō tuó

Ai đang trằn trọc phí hoài trong gió

问人世间为何欢喜总是吝啬

wèn rén shì jiān wèi hé huān xǐ zǒng shì lìn sè

Hỏi thế gian tại sao niềm vui luôn rất dè dặt

问那滴泪究竟是舍还是得

wèn nà dī lèi jiū jìng shì shě hái shì dé

Hỏi giọt nước mắt đó cuối cùng là buông hay là giữ

渡两个人困在生死对望的河

dù liǎng gè rén kùn zài shēng sǐ duì wàng de hé

Đưa hai người vượt qua dòng sông nơi sinh tử đối diện nhau

渡你和我勘破因果

dù nǐ hé wǒ kān pò yīn guǒ

Đưa em và tôi thấu hiểu nhân quả

风把旧事吹落堆在门前斑驳

fēng bǎ jiù shì chuī luò duī zài mén qián bān bó

Gió thổi những chuyện cũ rơi xuống chất đống trước cửa đã phai màu

没有谁来替谁说

méi yǒu shuí lái tì shuí shuō

Không ai đứng ra nói thay cho ai

哪一页是错过哪一页是寄托

nǎ yī yè shì cuò guò nǎ yī yè shì jì tuō

Trang nào là lỡ lầm, trang nào là niềm gửi gắm

尘封在无人的角落

chén fēng zài wú rén de jiǎo luò

Bị bụi thời gian che phủ ở góc khuất không người

等你和我在时光中学会了放过

děng nǐ hé wǒ zài shí guāng zhōng xué huì le fàng guò

Chờ em và tôi học cách buông bỏ trong dòng thời gian

等伤口愈合不再追问因果

děng shāng kǒu yù hé bù zài zhuī wèn yīn guǒ

Chờ vết thương lành lại, không còn truy vấn nhân quả

等这一生慢慢读懂爱恨的轮廓

děng zhè yī shēng màn màn dú dǒng ài hèn de lún kuò

Chờ cả cuộc đời này dần hiểu rõ nét phác của yêu và hận

等一句再见不再执着

děng yī jù zài jiàn bù zài zhí zhuó

Chờ một lời tạm biệt mà không còn cố chấp

再无牵挂漂泊

zài wú qiān guà piāo bó

Lang thang phiêu bạt mà không còn gì để vương vấn